Aangenaam verrast

 

Het nieuwe schooljaar is begonnen en voor ons was het een spannende start: Fenne zit in de brugklas. Op een nieuwe school, met nieuwe klasgenoten, een nieuwe mentor en een hele rij nieuwe docenten. Enkele maanden geleden schreef ik al over de keuze voor de  middelbare school – en dat er tijdens de open dagen een wereld van verschil leek te zitten tussen de ene en de andere. Mocht u zich afvragen welke school het geworden is: het is de tweede J.

 

De overgang van de basisschool naar de middelbare verloopt voor kinderen met diabetes helaas niet altijd vlekkeloos. Voor een magazine mocht ik vorige week Lydia Braakman interviewen. Zij is directeur van de stichting Zorgeloos met Diabetes naar School en vertelde me dat ze nog regelmatig schrijnende verhalen hoort: dat kinderen niet mee mogen op uitwisseling of schoolreis, dat schoolresultaten achterblijven omdat er gewoon toetsen gemaakt moeten worden met hypo’s en hypers, of dat tieners het lastig vinden om op school te prikken of te spuiten – en het dan maar niet doen.

 

Gelukkig heeft het harde werk van de stichting zijn vruchten afgeworpen en gaat het ook steeds vaker wél goed, zei Lydia. En dat kan ik beamen: hoewel we nog aan het begin van het schooljaar staan, zijn we tot nu toe aangenaam verrast door alle hulp en medewerking van school. Al voor de zomervakantie werden we uitgenodigd voor een overleg met de zorgcoördinator en de ambulant begeleider. Zij waren heel goed op de hoogte van wat het betekent om T1D te hebben. Er blijken meer kinderen met diabetes op school te zitten, dus het protocol lag al klaar.

 

Op al onze vragen kregen we een pasklare oplossing. Fenne krijgt een faciliteitenkaart waarmee ze zonder vragen de klas uit mag als dat nodig is. Een hypo of hyper vlak voor een proefwerk? Geen punt, in overleg met de docent kan ze het op een later moment inhalen. De receptie is altijd bemand en op de hoogte – in geval van nood weten zij wie ze moeten bellen en hoe ze moeten handelen.

 

Het gaf ons een goed gevoel dat we niet voor Fenne’s rechten hoefden te strijden. En Fenne zelf vond het vooral heel fijn dat die diabetes hierdoor geen ‘ding’ werd. Ze heeft echt een zorgeloze start kunnen maken. Dat gun ik ieder kind!

 

Geef uw reactie

Image CAPTCHA
Vul de karakters in die weergegeven worden in het plaatje.